Valparaíso is een echte havenstad (de grootste van Chili) en ligt tegen de heuvels geplakt. Er is maar een klein gedeelte vlak, en dat is ook meteen in gebruik genomen door honderden containers en ander havenmaterieel. De bevolking moet het doen met de heuvels. En aangezien de Valpo’s (hun eigen afkorting!) liever lui dan moe zijn, hebben ze al sinds het begin van de eeuw een stuk of twintig liften aangebracht op de hellingen van hun stad. En dat is dan ook meteen de leukste attractie van de stad… maar er was meer!
You are currently browsing the archive for the Chili category.
We zijn weer terug in Santiago na ons uitstapje in de Pacifische Oceaan (zo blauw, zo blauw!). Paaseiland is een geweldig mooi eilandje, al lopen er wel wat rare mensen rond. Als we er tijd en zin in hebben, krijgen jullie nog een update over het eiland en over het onderwaterleven…
Kerstavond hebben we in ieder geval gevierd met de gasten van ons hotel, dat was gezellig: een hoop reistips vliegen dan de tafel over! Eerste kerstdag was een reisdag voor ons: inpakken, naar het (mini)vliegveld, vierenhalf uur in een vliegtuig (met prive-tv, dat wel). We landden ’s avonds in Santiago (2 uur tijdsverschil met Paaseiland) en dus zaten we ’s avonds laat pas bij de Chinees. Daar moeten ze efficient serveren nog uitvinden, dus het was een langdurig kerstdiner.
Vandaag is Tweede Kerstdag, maar daar doen ze hier niets aan. We zijn dus gewoon Santiago in geweest en hebben onze vriendjes van de Post nog eens opgezocht. Ze waren blij ons weer te zien en kregen een mooi boek kado (260 jaar Correos Chili) als dank voor al ons werk. Lief!
Morgen gaan we (net als zoveel Chilenen) naar de kust: Valparaiso. Dat is een leuke stad op een helling, dus met veel oude liften. Daarna reizen we oostwaarts naar Mendoza, waar we waarschijnlijk Oud & Nieuw doorbrengen.
Wij wensen jullie alvast een goed uiteinde en een gezellig begin van 2008, en voor de rest van het jaar ook veel geluk, gezondheid en liefde! Geniet ervan!
Als afsluiting van de kerstactie hebben we een pagina gemaakt met links naar de brieven van alle kinderen en alle kadootjes. Daarbij staat ook wie aan welk(e) kado(otjes) heeft meegeholpen. Dus gulle gevers: kijk snel of jij die pop, race-auto of supergrote beer hebt gegeven aan een blij kindje!
>> Naar donateurs en kadootjes
Of klik op de volgende links voor alle foto’s van brieven en kadootjes van:
- de losse brieven die we zelf uitzochten
- Escuela Lenguajes Valle del Sol
- Jardin Infantil Renacer
- Jardin Infantil Rajito de Luna
De naam die Paaseilanders aan Paaseiland geven, is Rapa Nui. Dat is ook de naam van de taal die ze hier spreken (naast Spaans, Engels en soms Frans). Die taal bevat een hoop klinkers, dus als je hier op pad gaat, moet je de bordjes (als die er staan) drie keer oplezen voordat je weet wat er staat. En stond dat nou op de kaart?
Rapa Nui is klein: je kan er in een dag op rondrijden, want het is 24 km op z’n breedst en 12 km op z’n langst. Met een autootje en een kaartje van het eiland prima te doen: wij gingen op zoek naar de moai’s (de welbekende standbeelden) en de ahu’s (altaren) waar zij op staan. Ze zijn niet zo makkelijk te vinden als je denkt, want veel ervan zijn omgevallen en liggen met hun snufferd in de grond. Soms zagen we een aantal rent-a-cars geparkeerd staan en dan wisten we dat daar iets te zien moest zijn… 
De wereldbol moeten we in een keer een heel end omdraaien om in Paaseiland uit te komen. Het ligt 3700 km uit de Chileense kust. Voor het idee: we zaten vierenhalf uur in het vliegtuig!
Heel grappig is trouwens het scherm in het vliegtuig waarop je kan zien waar je vliegt op dat moment. Meestal staan er wat steden in de buurt, Londen, Utrecht, Amsterdam… Nu zagen op scherm 1 (uitgezoomd) en scherm 2 (ingezoomd) alleen maar blauw, blauw, blauw…. totdat er eindelijk het woord Easter Island in beeld kwam. Er is hier echt alleen maar zee omheen… we zitten midden in de Pacifische oceaan!
En dat daar grote tonijnen in zitten, weten we nu ook! Na het duiken kwam een vissersboot in de haven aan met vier tonijnen van een meter lang. Knalgele vinnen erop. De vier werden even vakkundig ontdaan van hoofd en ingewanden, en klaargezet voor transport en verkoop. De restjes en het bloed verdwenen in het water van de haven, waar kinderen aan het zwemmen waren, en de schildpadden (!) elkaar verdrongen voor die lekkere stukjes tonijn. De schildpadden (green turtles) komen in de haven algen eten. Ze zijn tot 1 meter groot – schitterend om te zien, want je staat in dit haventje echt vlakbij het water.
Kortom: het is hier weer een grote dierentuin!
Gisteren, dinsdag, zijn we van Santiago naar Paaseiland gevlogen. Tijdens de 4,5 uur durende vlucht hadden we continue een strak blauwe lucht en een prachtig uitzicht op de blauwe grote oceaan. Totdat we bij Paaseiland kwamen, want daar lag een mooie wolk overheen. Het regende zelfs toen we uitstapte.
’s Middags hebben we het enige dorp een beetje verkend en ’s avonds een prachtige zonsondergang gezien. Gisteren hebben we gedoken in het prachtig helderblauwe water met ongelofelijk fantastisch zicht. We hebben nog geen tijd gehad om foto’s uit te zoeken, dus die komen later.
Vandaag gaan we met een auto het eiland rond op zoek naar de Moai’s, de typische beelden van Paaseiland, en vulkanen.
Maandag was de laatste dag van onze kerstactie. We hebben nog voor 2 klassen kado’s gekocht, zijn kado’s wezen bezorgen en zijn geinterviewd voor de krant, tv en internet. We kunnen wel zeggen dat het een enorm succes is geworden. We hebben bijna 700 euro opgehaald. Daarvoor hebben we voor 69 kinderen en gezinnen een kado kunnen kopen, waarvan 3 kleuterklassen, en een gift kunnen doen aan een van de klassen.
Het volledige verhaal is te lezen bij onze kerstactie. Scroll naar beneden voor het verhaal van afgelopen maandag.
Op zondag hadden we een rustdag: eindelijk tijd om Santiago te bekijken, en daar hoort een “Wij en de wereldbol” bij. We zijn naar de heuvel San Cristobál geweest. Je gaat dan met een treintje uit 1925 steil de berg omhoog en hebt een schitterend uitzicht over een groot deel van de stad. Schitterend! Het treintje wordt omhooggetrokken aan een kabel, gaat echt op een superouderwetse manier, maar hij heeft het gehouden…
Santiago ligt echt in een ‘kuil’ met de Andes aan de ene kant (je kan de sneeuw zien) en aan de andere kanten liggen lagere bergen. Het was alleen een beetje heiig, dus het uitzicht was niet perfect, maar dat is altijd zo. Bovenop die heuvel staat een groot beeld van Maria, natuurlijk ook met een kerststal. Het kindje Jezus was daar nog de kleine grote afwezige, want die wordt er pas op 25 december in gelegd: eerder was hij er toch nog niet?
Vanaf die top zijn we met de kabelbaan naar beneden gegaan, dan kom je een eind verder in Santiago’s zakenwijk Las Condes uit. Niet dat daar iets te doen was, want het was natuurlijk zondag… Via dezelfde weg terug – en onderweg kwamen we John de Ierse hockiër tegen met zijn team (ja, we zijn gaan kijken naar hun interland).
Al met al een lekker dagje met toch weer heel wat kilometers in de benen, alleen deze keer niet in de winkelstraten!
Onze spontane kerstactie is een enorm succes geworden. Vandaag hebben voor een hele kleuterklas kadootjes gekocht. Lees het complete verhaal hier.
Mocht je na dit gelezen te hebben ook nog een donatie willen doen, doe dat dan zsm, maar uiterlijk zondagavond !
Onze actie is een groot succes. We hebben meer respons gehad dan we hadden verwacht. Gisteren zijn we al de hele dag bezig geweest met het uitzoeken van brieven, kopen van kadootjes en die weer verzenden. We hebben nu al voor 10 kinderen en/of gezinnen kado´s opgestuurd.
We hebben net de laatste donaties in de mail gelezen en hebben nog zo´n 110.000 pesos waarvoor we vandaag ook kado´s kunnen kopen. Hiermee denken we nog 8 a 10 kinderen of gezinnen blij mee te kunnen maken.
We zijn er maar druk mee, maar het is wel leuk om met enorme zakken met kado´s door de drukke stad te lopen.
