Argentinië

You are currently browsing the archive for the Argentinië category.

wereldbolDeze keer een beetje saaie aflevering misschien, maar hier in Salta hebben we ook niet heel veel uitgevoerd. Dat had ten eerste te maken met al die mooie dingen die we in de afgelopen twee weken gezien hebben. Soms moet je als reiziger ook even ‘weekend’ nemen, even alle indrukken verwerken en gewoon een dagje in je hostel rondhangen. Beetje lezen, foto’s organiseren, financiën bijwerken, tekstjes typen… dat soort dingen. We vonden aan het centrale plein van Salta Cafe Van Gogh, natuurlijk de plek bij uitstek om te genieten van een licuado de frutilla (aardbeienmilkshake) terwijl er ook gratis draadloos internet is.
Ten tweede kwam het omdat de bus naar San Pedro de Atacama alleen op zondag, dinsdag en donderdag rijdt. Daar kwamen we op zaterdagavond achter; het loket voor de kaartjes was op zondag dicht; en op maandag hadden ze alleen nog kaartjes (de laatste 2!) voor donderdag. Dus zaten we hier wat extra nachtjes.
Ten derde kwam het allemaal wel aardig uit om hier wat langer ‘niks’ te doen, want we hebben allebei problemen met te snel werkende darmen. We verdenken de salade bij het lekkere stukje vlees in Cafayate, but who’s to say? Het is best vervelend, en we hopen dat het snel overgaat!
Desalniettemin vertrekken we morgen met de bus naar San Pedro: we verlaten Argentinië voor de laatste keer op deze reis en gaan naar nieuwe wonderbaarlijke landschappen van woestijnen en zout!

Duiken

Hier een kort verslagje van alle duiken die we tot nu toe hebben gemaakt in Puerto Madryn, Ushuaia, Bariloche en Paaseiland. Tijdens alle duiken heb ik video geschoten. Het editten/bewerken van de video neemt veel meer tijd in beslag dan ik vooraf had gedacht. Vandaar dat ik het verslag was heb opgeleukt met een aantal video screenshots.
Read the rest of this entry »

Gisteren zijn we in Salta naar het MAAM geweest: het museum voor archeologie in het hooggebergte. Het was bijzonder interessant, maar ook schokkend. In het museum leer je over de mensenoffers die de Inca’s brachten in het hooggebergte van de Andes. Om de relaties binnen het Incarijk te verstevigen, werden kinderen uit de vier windrichtingen naar Cuzco gebracht, de ‘hoofdstad’ van het Incarijk in het huidige Peru. Ze werden symbolisch getrouwd en op een gegeven moment werden sommige kinderen geofferd.

Zo ook op de vulkaan Llullaillaco (6740 meter hoog), waar een jongetje en twee meisjes begraven zijn bij de top van de vulkaan. Ze werden begraven met een grote verzameling van spulletjes om zich heen: poppetjes, kammetjes, lama’s van steen, en allerlei dagelijkse voorwerpen. De drie kinderen van de Llullaillaco zijn in 1999 naar Salta gebracht en een van hen kun je nu in het museum zien, met daarnaast al die offergaven. Al die poppetjes zijn minutieus en heel mooi in elkaar gezet: het zijn replica’s van de kleding die Inca’s in het dagelijks leven droegen. Ongelofelijk dat ze zulke mooie dingen al konden maken.

Het museum riep bij ons wel de vraag op of het ‘goed’ is om ter lering en educatie zo’n heilig graf op te graven. De opzet van het museum gaf ook wel aanleiding tot die vraag: ze vertellen eerst uitgebreid over de offering en wat dat voor de Inca’s betekent, en aan het einde kan je dan het meisje zien (of niet, ze geven je de keus). We hebben La Doncella gezien, en het blijft wel heel bijzonder om een mens(je) van 500 jaar oud in vrijwel perfecte staat te zien; ze leek wel van was. En toch gingen we met gemengde gevoelens weg…

ezeltjeTucuman heeft, net als de meeste dorpjes hier, een Plaza de Independecia en daar hebben we eens rondgevraagd bij de VVV wat we er allemaal kunnen doen. Al snel bleek dat het huren van een autootje wel zo handig was, maar dan wel met afleveren in Salta, zodat we er nog wat mee opschieten (naar het Noorden) ook. Maar eerst nog een dagje Tucuman, waar in 1810 de onafhankelijkheid is verklaard. Genoeg historie dus, in de vorm van oude gebouwen en kerken.

De volgende dag gingen we op weg, via de route Tafi del Valle – Quilmes – Cafayate – Cachi – Salta. UPDATE: nu met foto’s (zie ook Flickr).

Read the rest of this entry »

Op 30 december kwamen we voor de vierde keer de grens van Argentinië over. En telkens is het overduidelijk dat je weer in Argentinië bent. Hier twee dingen waar ik al een tijdje over wilde schrijven, en dan nog een restantje dat  ook typisch Argentijns is.

Read the rest of this entry »

Even een kort bericht dat we vandaag zijn verkast naar San Miguel de Tucuman, grote stad weer iets verder naar het noorden. De afgelopen dagen hebben in La Rioja en in de bergen ten westen daarvan gezeten. We hebben met een autootje oa de parken Ischigualasto (Valle de la luna) en Talampaya bezocht en zijn naar de Laguna Brava geweest op ruim 4200m hoog. Dat was ontzettend mooi allemaal. Foto´s komen snel. Het hele verhaal staat inmiddels online!

Het is hier in San Miguel de Tucuman iets minder drukkend warm dan in La Rioja. Daar was het gistermiddag 47 graden. Waarschijnlijk gaan we hier weer een autootje huren en langs wat kleine dorpjes rijden, zoals Tafi del Valle en Cafayate, en nog meer mooie natuur bekijken.

La Rioja vonden wij niet zo interessant – de stad dan. Je kon wel mooie tours maken, daar waren we snel achter. Maar die waren behoorlijk prijzig en de touroperator fungeerde met name als taxi. Hmm. Wij hebben een autoverhuurder opgezocht – autorijden kunnen we zelf ook wel! En dus zijn we drie dagen wezen rijden door de bergen tussen La Rioja en de kleurenChileense grens. En het was schitterend! Het is nog geen Andes, maar de bergen zijn er niet minder om. Rotsformaties van honderden miljoenen jaren oud; fossielen; rode, gele, groene bergen (zonder begroeiing); en om het af te maken een turquoise laguna. Lees snel verder!

Read the rest of this entry »

wereldbolDe wereldbol is deze keer in een wijngaard rond Mendoza, de grootste wijnproducent van Argentinië. We hebben drie wijngaarden bezocht: de op een na grootste, een kleinere en een wijngaard van een Fransman die net begonnen is en het allemaal zelf doet. Heel erg leuk om te zien.

De grote, Bodegas Lopez, heeft zijn wijn in supergrote vaten liggen om te rijpen – de rest gaat vrijwel allemaal met hypermoderne machines. En ik zal het maar verklappen: de goedkoopste wijn gaat niet in de vaten! Die wordt in betonnen ‘vaten’ gerijpt, hooguit met wat eikenhouten sippers erin. Alleen de duurdere wijnen gaan in de houten vaten.

wijnDe kleinere producent, La Rural, houdt 60% van zijn wijn binnen Argentinië, slechts 40% wordt geëxporteerd. Hier lag de wijn opgeslagen in kleinere houten vaten. Er was ook een leuk museumpje met de geschiedenis van het wijn-maken: van het ronddansen in een ossenhuid tot de nieuwerwetse machines die ze nu gebruiken.

De Fransman heeft oude wijngaarden opgekocht en is in een nieuwe schuur net een paar jaar bezig met het maken van zijn wijnen. Smaakte prima hoor!

We zagen hier rond Mendoza ook wijngaarden van Norton, een prima wijntje dat je gewoon bij de Appie kunt halen. Waar de bodegas zijn, hebben we nog niet achterhaald. Maar dat wijn-proeven gaat hier ook prima met een flesje uit de supermarkt: de goedkoopste kost 4 pesos (1 euro)!

Ja, ik weet het: een foto waarbij je recht in de zon kijkt, is gedoemd te mislukken…!

Terugblik

Ik vind het altijd wel leuk om zo aan het eind van een jaar even terug te kijken naar wat het afgelopen jaar allemaal gebracht heeft. Normaal doe ik dat meestal op oud-en-nieuw met vrienden, maar bij gebrek daaraan dit jaar, doe ik het zo.

2007 was in eerste plaats de geboorte van Elke, Thije, Timo, Wout, Lars, Isis, Yenna, Fien, Mik, en Marieke. E-id was een stuk productiever dan Rhinofly. :-) Vooral de komst van Elke was ons een beetje raar. Ze is de dochter van goede vrienden van ons en die hebben nu opeens een kindje. Was in het begin wel een beetje vreemd, maar het went snel. Als we terug komen, kan ze al lopen.  Gelukkig blijven we goed op de hoogte door de vele foto’s die we krijgen.

In 2007 hebben we geskied in Oostenrijk met E-id, met vrienden gedoken in Girona, gekampeerd in de Spaanse pyreneeën, gemountainbiked in La Roche met Jürgen, m’n voormalige baas bezocht op het Isle of Skye en oh ja, we zijn begonnen aan onze wereldreis. Sinds oktober hebben we gezien: Barcelona, Buenos Aires, de watervallen van Iguazu, walvissen in Puerto Madryn, Pinguins in Punta Tomba, Gletsjers in Calafete en El Chalten, bergen in Torres del Paine, Chiloë, Bariloche, vulkaan beklommen in Pucon, Santiago, beelden op Paaseiland, carnaval in Valparaiso en (beetje) vuurwerk in Mendoza. We hebben gedoken met zeeleeuwen in Madryn, in het koude water van Ushuaia en Bariloche en in het warme, prachtige heldere water bij Paaseiland.

In 2007 is mede door mij Adobe Flex geintroduceerd bij E-id en zijn er de eerste projecten mee gedaan. Ik hoop dat ze succesvol waren.

Afgelopen jaar hebben we ook eindelijk ons huis verkocht waardoor we überhaupt op reis konden gaan. Vanwege ge-eikel van de kopers, staat er nog steeds een deposit van ons bij de notaris. Pas als we dat geld terug hebben, zijn we er helemaal vanaf.

Al met al een prima jaar dacht ik zo. De vooruitzichten voor het komend jaar zijn ook niet vervelend; nog beetje door Zuid-Amerika reizen en dan via Hawaii naar Australie en Nieuw Zeeland.

Beestjes

Nu we een beetje de walvissen en de pinguins voorbij zijn, wil dat niet zeggen dat we geen leuke, spannende, interessante beesten meer tegenkomen. Integendeel, we zien nog steeds vanalles voorbij vliegen en lopen. In Argentinie zagen we vanuit de bus vooral veel schapen. Er loopt één schaap op 4 hectare Patagonische steppe (dan eten ze het niet kaal), maar aangezien we heel veel steppe zagen, zagen we ook veel schapen… Ze zagen er leuk uit: heel veel wol tot op hun neus. En in Vuurland waren er al heel veel lammetjes geboren. Daar zagen we tussen de schapen ook veel guanaco’s (een soort llama) lopen en ook nandu’s (een soort mini-struisvogel).

ibisDe laatste tijd krijgen we vooral veel ibissen te zien. Dat is al een tijdje zo, en eerst was het bijzonder om zo’n groot beest in het weiland te zien staan. Maar nu horen we zelfs in het dorp Pucon hun rauwe schreeuwen (klinkt als ganzen), dus nu is het bijzondere er wel een beetje vanaf. Net als van de Patagonische kiviet (eigen naam). Die komen we tegen sinds Calefate. Ze gedragen zich echt als kivieten, maar ze zijn gevarieerder getekend.

In de bossen horen we regelmatig onze mystery-bird tegen: een vogel die ons van een afstandje regelmatig uitlacht – althans, zo klinkt het. Maar we hebben ‘m nog niet te zien gekregen…

boomZo hebben we ook een raadselachtige boom gezien in NP Huerquehue: een boom die ook in Nederland groeit. Hij groeit heel traag en heeft blaadjes op z’n stam; harde, stevige blaadjes. Weet iemand hoe deze heet? Hier bloeit de boom en we hebben exemplaren gezien tot 20 meter hoog – die moeten echt heel oud zijn!
Bloemetjes ook genoeg hier: in Chiloe groeide nog een onbekende brem-achtige struik vol met gele bloemen; hier is het de echte brem. Op sommige plekken is het een zee van gele bloemen! Er groeien hier ook veel fuchsia’s in de tuinen en in de bossen. En lupines hebben we in Bariloche veel gezien: mooie combinaties met het blauwe water, en de witte bergen!

Terug naar de vogels: in Huerquehue zagen we eendjes met een blauwe snavel (echt waar!); in Chiloe witte zwanen met een zwarte hals; en een meerkoet met een geel snaveltje.  Hier in Pucon zien we zelfs roofvogels die zich als mussen gedragen: ze zitten op het gras bij de bushalte! Kortom, bijzondere dieren genoeg hier!

« Older entries