Nederland

We zijn nu een week terug in Nederland en we zijn bijna helemaal van de jetlag af. Dat vroeg wakker worden is wel leuk, maar het is hier toch maar donker, koud, nat en bruin. Went dat? Nog even niet hoor!
We logeren nu bij mijn ouders en in het logeerkamertje zijn onze rugzakken ‘ontploft’ – alles is er weer uit, en het is aangevuld met de souvenirs die we (vooral vanuit Zuid-Amerika) naar Nederland hadden gestuurd. Dat waren leuke verrassingen!
Nu is het vooral belangrijk dat we snel een huurhuis vinden in de buurt van Utrecht (zuid-west), zodat we weer dicht bij ons werk wonen. Heen en weer rijden (of bussen) op de A27 is niet echt heel fijn. We zijn dus druk op zoek en houden ons aanbevolen voor tips!

Tot slot: we sturen dit jaar geen kerstkaarten, maar zetten onze ‘kaart’ op Claro Que Si:

Fijne Kerstdagen en al het goede voor 2009!

Joost & ESther

Zo, hè hè, het was een hele zit, maar na een reis van ruim 30 uur zijn we gisteren iets voor 6 uur ’s morgens geland op Schiphol. We hebben natuurlijk onze families al gezien en ook al een aantal vrienden. Het was erg leuk om iedereen weer te zien.
Zo, en nu op huizenjacht. We hebben al diverse huizen online gezien. Morgen eens op pad en gaan kijken hoe het er in het echt uit ziet.

En dit is dan de allerlaatste ‘Wij en de wereldbol’-post!! Hij is genomen op het vliegveld in HongKong, toen we 24 uur nadat we opgestaan waren in Auckland, zaten te wachten op het vertrek van CX271 naar Amsterdam. En wat doe je dan? Beetje rondhangen, Chinese souvenirs kopen (eetstokjes), luisteren naar het Nederlands dat langzamerhand steeds meer om ons heen gesproken werd… En we hadden er al 11 uur vliegen op zitten!

De vlucht van HongKong naar Amsterdam verliep (net als het eerste deel) erg voorspoedig. We stonden zelfs een half uur te vroeg aan de grond! Toen nog half Nederland door taxieen, een uur (zo leek het) wachten op de bagage… En eindelijk konden we door ‘de deuren’ – en daar waren onze moeders, vaders, Joost z’n zus en vriend en Sander!! Wat fijn om iedereen weer te zien!!

Nu onze thuiskomst wel erg dichtbij komt (we vliegen overmorgen!), vragen steeds meer mensen wat we dan gaan doen als we weer in Nederland zijn. Dat is nog niet helemaal duidelijk, maar in grote lijnen is dit het plan: de eerste twee weken logeren we bij mijn (Esther’s) ouders. In die weken gaan we natuurlijk veel bijkletsen met iedereen, maar evenzo belangrijk is dat we een huis gaan zoeken in de buurt van Utrecht. In januari begin ik namelijk alweer bij Rhinofly, en aangezien dat in Utrecht gevestigd is, willen we graag zo snel mogelijk naar die omgeving! De A27 op en neer rijden (met auto of interliner) vreet namelijk nogal veel tijd!

Joost kan dat mooi allemaal regelen, want hij begint in februari weer bij E-id!. Mochten we niet zo snel een huis in Utrecht vinden, dan verhuizen we nog even naar het huis van Joost z’n zus, maar dat is erg tijdelijk, want dat staat te koop.

Dus dat is ongeveer het plan. Met andere woorden: we krijgen het druk! Nu nog even inpakken – dat is ook een hele kunst.

Het stond een beetje verstopt in een vorige post. En ondanks dat veel mensen het gelezen hebben, zetten we het hier even zwart op wit:

Op zondag 14 december 2008 landen we om 06:35 ’s ochtends op Schiphol! 

We vertrekken vanuit Auckland na drie maanden in Nieuw Zeeland geweest te zijn. En tot we naar Nieuw Zeeland gaan, zijn we in Australië (en een weekje in Vanuatu).  De vlucht naar Nederland gaat via HongKong, waar we alleen overstappen. Gewoon – rechtstreeks naar Nederland!

In de rechterkolom kun je zien hoe lang het nog duurt (mocht je dat willen weten – wij niet!). Om precies te zijn, op dit moment is het nog 171 dagen, 16 uur en 26 minuten voordat we vertrekken uit Auckland. Tel er dik 27 uur bij op – en het is zondag 14 december, half zeven ’s ochtends. Tot dan!

Onze afscheidsborrel gisteren was erg leuk. Bedankt iedereen die gisteren is langs geweest. Als je zo in het middelpunt staat, is het onmogelijk om iedereen echt te spreken helaas, maar wij hebben het erg naar onze zin gehad. Misschien doen we er wel weer een als we terug komen ….

Dadelijk gaan we dan echt op pad, maar eerst nog even huis opleveren, rekening sluiten, uitschrijven bij gemeente, langs parkeerbeheer, auto inleveren, etc, etc. Nou ja, we hoeven morgen om 05:30 ‘pas’ op Schiphol te zijn.

Goed, stap 1 is gezet: we zijn van Utrecht naar Dongen gereisd, en sliepen voor de eerste nacht (als een blok) in een ‘vreemd’ bed, bij mijn ouders.

Het verhuizen ging als een speer: vier sterke mannen hebben in 4 uur tijd een container volgestouwd met al onze spullen – en het paste allemaal erin! Het is wel heel raar om je huis dan ineens leeg te zien, maar vooral om te beseffen dat je ook helemaal geen ander huis hebt!

Nu hebben we nog zes tassen met spullen, dat moet nog teruggebracht worden naar vier. Dan is alles in orde en gaan we écht op pad!

Sinds maandag is Joost aan het inpakken en regelen, full-time. Vandaag ben ik daar ook mee begonnen, nadat ik gisteren letterlijk uitgezwaaid ben door mijn collega’s (bedankt!).

En poe hee – wat staat er veel in huis als je dat allemaal in een doos moet doen. Iedere keer denk je dat je er bent, maar dan draai je je om en zie je nog twee laden met onder andere een grote wok, koekenpan en andere zeer onhandig in te pakken keukenattributen staan. Tussendoor nog even langs de tandarts (conclusie: dozen pakken met een verdoving in je onderkaak gaat best), en dan weer door. Nu is het redelijk overzichtelijk wat er morgen nog ingepakt moet worden: alles waar een stekker aan zit, en ál het andere wat nog niet in een doos zit.

We hebben het al rondgeroepen: we willen geen afscheidskadootjes, want dan kunnen we wel een extra rugzak meenemen. Maar ja. Niemand luistert natuurlijk, maar ze worden wel heel creatief met het verzinnen van kleine, lichtgewicht kadootjes.

Gisteren ging ik met Rhinofly uit eten. Dat doen we soms, en deze keer was het vooral omdat we zulke goede projecten scoren en opleveren (zie deze actie bijvoorbeeld). O ja, en er gaat iemand een lang weekend vieren. Daarom was er een kadootje. Een echt super-leuk kadootje…! Ik kreeg van iedere collega een ansichtkaart, en op iedere kaart staat op een zeer creatieve manier een bestemming van onze reis afgebeeld, verwerkt met (vaak) Rhinofly-logo’s en mijn gezicht. De bedoeling is dat ik vanuit een bestemming de juiste kaart naar Rhinofly stuur. En o ja, ze hebben de tekst vast voorgedrukt: 

“Lieve, lieve collega’s. Maar vooral <naam collega (x25)>, want die mis ik het meest.
… (ruimte voor mij)

Kortom: het is hier wel leuk, maar ik mis jullie héééél erg.”

Gevolgd door een opmerking die met de collega te maken heeft. En het adres staat er ook vast op, zodat ik me  niet kan vergissen. Tja. Dat is toch een superkado! Van een ‘creatief en inspirerend arbeidsmarktcommunicatie internetbureau‘, zoals een klant het laatst zei! Dus de 25 kaartjes gaan mee. En ik ga in 25 bestemmingen op zoek naar een postzegel en een brievenbus. De eerste weddenschappen over hoeveel kaartjes er aan gaan komen, zijn al afgesloten…

Iedere avond pakken we een beetje: twee uurtjes opruimen, inpakken, organiseren. Zo komen we er wel (en hopelijk snel genoeg). Ondertussen raken we een beetje door de inpakmaterialen en de verhuisdozen heen, maar daar komt zaterdag wel verandering in.

En Poesenel? Die helpt mee inpakken. Op haar manier dan. Ze gaat in lege dozen zitten (die ene die je nodig hebt), of bovenop het bubbeltjesplastic (nee, met die poezevoetjes blijven de bubbels heel). En dan erg verontwaardigd kijken als wij lief vragen of we alsjeblieft het bubbeltjesplastic mogen gebruiken om die mooie Mexicaanse kan mee in te pakken…