Grote bomen als toetje

memorialDe laatste kilometers… en het totaal ligt boven de 10.000 km (in Nieuw Zeeland)! Gisteren zijn we vanuit Paihia naar Dargaville gereden, met eerst een omweg naar het herdenkingsmonument voor de Rainbow Warrior. We hadden tenslotte alles van het schip gezien, behalve de propellor: die is verwerkt in het monument. Het staat op een heuvel die uitkijkt over de Cavalli Islands, waar het schip zelf ligt. Mooi gemaakt, met stenen uit de omgeving. En een kleine overdenking met behulp van drie simpele afstanden: vanaf dat punt is Parijs dik 18.000 km ver weg; Mururoa (waar de Fransen kernproeven deden) zo’n 4000 km. Een echte ‘ver van mijn bed’-show voor de Fransen dus, maar niet voor de Nieuwzeelanders!

De rest van de route was mooi heuvelachtig, bergachtig en met bossen, alleen het weer zat niet echt mee: dikke wolken en natte regen. Het nodigde dus ook jammergenoeg niet echt uit om lange wandelingen langs de oude kauri-bomen te maken. In de bossen hier aan de westkust staan heeeele oude kauri’s: zo’n 2000 jaar oud. Ze zijn ook dik. Tane Mahuta, de naam van de boom die we gezien hebben, heeft een stamomtrek van 13,5 meter, en hij is 51 meter hoog. De stammen van de kauri’s, die familie van de denneboom zijn, zijn kaurikaarsrecht en takloos. Dat maakt het natuurlijk uitstekend geschikt voor timmerwerk en dergelijke. Vandaag zijn we (na een overnachting in Dargaville) naar het kaurimuseum geweest, dat vol staat met kaurimeubilair en kunstwerken, en met de geschiedenis over het rooien van deze majesteuze bomen. Er zijn nog maar een paar van die echt oude bomen over. En die worden nu goed beschermd. De Maori hebben ook bij iedere boom een verhaal: Tane Mahuta is de Heer van het Bos; Tane was de ‘persoon’ die het leven mogelijk maakte door zijn hemelse vader en moeder aarde te scheiden.

Uiteindelijk zijn we doorgereden naar Te Atatu, ons vertrekpunt in september. Hier werden we weer hartelijk ontvangen. Een prima plek om even te niksen, en alle spullen uit te pakken, uit te zoeken, weg te gooien en/of in te pakken. De achterbak van onze auto zat telkens vol – dat moet nu teruggebracht worden naar 2 x 20 kilo plus handbagage. Een uitdaging!

Voor de liefhebbers: de route over het Noordereiland (het stukje tussen Dargaville en Auckland zelf erbij denken!).