Dagje Maori

kapa hakaIn 1840 is in de Bay of Islands een verdrag getekend tussen 43 (en later 500) Maori chiefs en de Britse regering. Dit verdrag, opgesteld in Maori en Engels, is in feite een afspraak tussen twee volkeren die samen in een natie leven en werken. Een nogal belangrijk uitgangspunt dus! En dat is hier, vlakbij Paihia, getekend. Behalve een stukje Britse geschiedenis, is hier de Maori-cultuur dus ook sterk aanwezig.

Joost en ik waren de helft van het vier-koppige publiek dat genoot van een kleine dans- en zangvoorstelling van meeting houseMaori-dansen, waaronder de indrukwekkende Kapa Haka oorlogsdans (je zou er bang van worden!). Maar er was ook een dans met de poi (ja, Rhinofly – het woord poi betekent iets!) – bollen van flax waarmee de vrouwen heel behendig draaien. Joost mocht de Kapa Haka proberen, ik draaien met de poi (en dat is niet zo simpel als het lijkt!).

Op de Waitangi Treaty Grounds staan ook nog een mega-grote waka, een kano. Er moeten wel 80 roeiers in en er kunnen ook nog 55 passagiers mee. Het is vooral een ceremonieel gebeuren; de kano is gemaakt om het 100-jarig bestaan van de Treaty te vieren. Er zijn hele dikke kauri-bomen voor gebruikt.
Naast het super-Engelse Treaty House staat het Te Whare Runanga (Meeting House), wat volledig gebeeldhouwd is met Maori-beelden. Deze hebben ogen van ingelegd paua-schelp, en ertussen staan matten van gevlochten flax.

vlechtenFlax: dat is dus een plant met hele stevige bladeren, waar de Maori allerlei dingen van weven. Van kunstwerken tot gebruiksvoorwerpen (zwepen, rokken, riemen, tassen…). Ik heb een mini-workshop flax-vlechten gedaan. Daarbij hoorde ik welke bladeren je mag gebruiken, hoe je de bladeren af moet snijden, en natuurlijk hoe je er iets moois van maakt. Dat was erg interessant. En volgens mij Maori-instructeur was ik er erg goed in (kijk maar!)…!