Floreana

boot’s Nachts zijn we gevaren van Santa Cruz naar het eiland Floreana. Dat was vijf uur schommelen en over golven heen varen – dus echt goed hebben we niet geslapen, want je lijf zegt constant: “Pas op, je bed beweegt!”. Maar wel om 6:30 op, want om 7:00 was er ontbijt met ei en worstjes – een stevige bodem voor ons bezoek aan Floreana.


Met de dinghy (rubberboot) werden we aan land gebracht. Het was een ‘wet landing’, dat wil zeggen, voetjes in de branding en uit de boot springen. Na 100 meter stonden we bij de eerste bezienswaardigheid: het postkantoor. Vroeger, in de tijd van zeilschpostepen en varen rond Zuid-Amerika, stond hier een houten ton waarin zeelui hun post achter lieten. Kwam jouw schip uit Europa en wilde je een briefje naar huis sturen, dan liet je dat hier achter. Een schip uit Noord-Amerika, dat via Zuid-Amerika naar Europa voer, nam zo’n brief dan mee en bezorgde die in Europa. Die oude gewoont wordt nu voortgezet door toeristen: je laat een kaart achter, een andere toerist neemt die mee en bezorgt die bij thuiskomst. Erg grappig, en de ton, die ondertussen wel vervangen is, is ook een verzamelplaats voor mensen die hier iets achterlaten. Wij hebben ook een kaart geschreven – en die is al in Nederland aangekomen! Zwitsers hebben ‘m meegenomen naar hun land, en met Zwitserse postzegels naar Nederland gestuurd.

tunnelDaarna doken we de begroeiing van Floreana in: veel struiken, bomen, gras dat aan je broek of sokken blijft kleven, mooie bloemen, veel insekten en vinkjes. We liepen naar een lava-tunnel – een hele donkere deze keer. Ook hier zijn door ondergrondse uitbarstingen tunnels gevormd. In deze specifieke tunnel kwam het tot een grote ontploffing toen de lava het grondwater tegenkwam. En nu is er een grote ‘hal’ gevormd  met een mooi rond dak. Heel speciaal om daar te staan!

Na terugkomst bij de baai konden we snorkelen vanaf het strand. Niet zo interessant, dachten wij-de-duikers. Maar dat viel ontzettend mee! Er zwommen hier jonge Galápagoshaaien van max. 1 meter lang, en dan wel een stuk of zes! En we ontdekten een aantal stingrays (roggen) die het niet echt goed met elkaar konden vinden. Ze hadden ruzie over een kuil in het zand, en dat leverde een heel spektakel op.

Na een lunch (met kip, rijst en vruchten toe) gingen we weer snorkelen, maar nu bij Devil’s Crown, waar we ook gedoken hadden. Gelukkig was het water nu een stuk rustiger en we konden diverse white tipped reef sharks (witpunthaaien) zien, veel kleinere, kleurrijke vis en een rog. Aan het eind was er een nieuwsgierige zeeleeuw die met ons kwam spelen.

flamingo’s Middags – het was een vol programma deze dag! – landden we weer op Floreana, maar nu bij een laguna waar flamingo’s rondliepen. Niet in grote aantallen, maar het was toch een mooi gebied. De flamingo’s lopen met hun hoofd onder water als een stofzuiger door de laguna op zoek naar garnaaltjes enzo.
We liepen verder naar een ander strandje: schitterend wit, met een groen-blauwe zee… prachtig! De kleine stingrays speelden hier in de branding en we zagen een groepje fregatvogels die het ook wel leuk leken te hebben… Wat bleek, ze hadden een nest met jonge green sea turtles (zeeschildpadden) ontdekt. Die kleintjes horen ’s nachts uit hun ondergrondse wiegje te komen, maar dit nest had het verkeerd dramagetimed. En de fregatvogels hadden dat door: die kwamen schildpadjes eten! Het was echt sneu om te zien dat die kleine frutsels (5 cm groot) soms met vier tegelijk uit het zand werden geschept. En die ene die op weg naar zee was, redde het ook niet, want er liep ook een grote reiger rond, die ook wel een schildpadje lustte. Dit vond plaats op zo’n 3 meter afstand van waar wij stonden, in het droge zand (waar we niet mochten komen!). Echt indrukwekkend! Maar gelukkig hadden we onder water al gezien dat er hier genoeg green sea turtles zijn. En je moet de natuur uiteindelijk toch zijn gang laten gaan!  (En Joost heeft schitterende foto’s gemaakt!)

N.B. Helaas viel door de schommelingen van de boot ’s avonds een flesje bier om, zodat de laptop onbruikbaar werd. In San José bleek dat het toetsenbord kapot is. Hopelijk is de laptop a.s. vrijdag (9 mei) weer gerepareerd…